Marina da Silva

‘‘Helbestvanê rasteqîne, di nav rewteke pêşverû de jî be dîsa divê dijatiyên xwe derpêş bike. Heke bi têr û bêra xwe hizrên xwe dernebirre, wê bixeniqe. Wiha ye şêwaza xebitîna wî. Şoreşa xwe her di nava şoreşa siyasî de dike; di navenda têkdan û şêwandinê de ye ew, heta hetayê her têkder e. Bedbextiya wî ew e ku xizmeta têkoşîneke şoreşger a wisa dike ku ne dikare û ne jî divê hevaheng be digel çerx û bayê rojgarî.(1)”