Jean-Paul Chagnollaud

Hemû pevçûnên di navbera welatên ereb û Îsraîl’ê de (1948, 1956, 1967, 1973) derketine, -berî peymana aştiyê ya dîrokî ku di navbera Tel Avîv û Kahîre’yê de, di sala 1979’an de, hatiye îmzekirin- weke şerên klasîk bûn: Şerwanên di nava pevçûnan de îtiraz li çekên konvansiyonel dikirin, weke ku wan îtiraza stratejiyên konvansiyonel dikirin. Balefirokiya ku ji aliyê tankan ve dihat komandekirin jî wê demê roleke girîng dilîst. Sedemê hebûna Îsraîl’ê tim li paşiya pevçûnên wê maye, digel ku rastiya gefan pir hatibûn mezinkirin, tenê paşeroja pevçûna 1948’an nediyariya xwe hê diparêze.